من گمانم بود كه عاشقي به همان لطافت عشق است و نميدانستم كه عشق پيراهن برازنده فريبنده اي است كه بر تن عاشق ميكنند وچون بر تنش نشست گرچه تو را مي آرايدوهمگان برش رشك ميبرند اما‘هر روز پيش از پيش درسختي و رنجي است كه گريزي نباشد از آن.ومن گمانم بود وآرزويم كه عاشق شوم براي رستگاري‘آسماني يا زميني اش فرقي نميكند كه اگرشهريار گونه عاشق شوي‘گرچه پاي در زمين ولي دل در آسمان داري